Dan's Antarctische Dagboek - Week Vijf

zondag 30 januari
Spannende dag wat het weer betreft want vanaf de avond door de nacht en maandag zou het moeten gaan waaien en sneeuwen! Na een ochtend op het werkvloer ging ik 's middags op een boottocht naar een par dichtbij eilandtjes. Hier zijn er een paar boten. Hoofdzakelijk zijn ze voor steun voor duikwerkzaamheden, veiligheid als vliegtuigen aan het landen zijn en voor zeeonderzoek. Maar, in het weekeinde als het weer wat is de bootploeg zou mensen op boottochten willen nemen!

Dus ging ik naar de water en deed ik mijn reddingspak en reddinsvest aan (net alsof ik naar een schip of boorplatform zou gaan!). De boot is een kleine, met genoeg plaats voor ongeveer 6-8 mensen. Het is best wel een snelle boot hoor (maximum snelheid rond 50km/uur) dus moest ik goed vast houden. Bovendien, als de zee een beetje 'gegolfd' is (als het waait meer dan 3 Bft dus) is een boottocht in zo'n vaartuig levendig! Door deze 'leuke' eigenschap van de boot willen de bootbeheerders me graag meenemen als het waait. Voor hun plezier neem ik aan want ik kan me niet voorstellen dat ik van een boottocht met 6 Bft zou genieten!!

Maar goed, zondag was het weer tamelijk rustig en konden we een mooie boottocht voor 2-3 uren maken. Ten eerste gingen we ten noorden van Rothera om ijsbergen van dichtbij te zien. Sommige zijn echte bakbeesten en tussen 30 en 50 meter hoog. Als ik goed keek kon ik kraken erin zien, en dan weet je dat binnenkort grote stukken zeewaarts kunnen vallen. Zelfs hoorde ik af en toe knallen van het afbreken van stukken ijs. Wat wel zowel ongelooflijk als erg mooi is is hoe blauw sommige bergen zijn. Dit blauw kleurtje heeft te maken het hoe licht door een ijsberg passeert en ook hoe oud de ijs/sneeuw erin is. Ook zagen we af en toe zeehondjes op ijsbergen. Die zeehonden zijn luie beesten. Een lag te plassen en daarna ging hij/zij in zijn eigen plasplas (als je snap wat ik hiermee bedoel) rollen. Wat een viezerig!!! Sjieke beesten dus.

Daarna zijn we naar het zuiden gegaan om een paar klein eilandtjes te bezoeken. Een ervan was maar steile rots met een zeevogelcolonie erop. Het stank van vogelpoep. Ongelooflijk hoe stinkend een vogelcolonie is! Daarna zijn we naar het eilandtje 'Anchorage' geweest. Hier voeren sommige 'beakers' ('antartica taal' voor onderzoekers - denk aan The Muppets) hun onderzoek uit.  Hier waren er Oilefant Zeehonden (hier klikken om meer erover te leren). Die beesten lag een beetje te rollen en af en toe te boeren (en als een boert stinkt het!!!) en gapen. Maar snel bewegen doen ze niet. Ze zijn net niet zo traag als dikke stront en dus erg gevaarlijk zijn ze niet. Om met hun te spelen moet je op de grond liggen, oog kontakt maken en daarna hun bewegingen copieren. Buiten water zijn ze kort zichtig dus ga ik vanuit dat ze denken dat je ook een zeehond ben als je zo doet. Ook was er een pinguin aanwezig. Leuke beesten die pinguinen. En ook niet bang van mensen dus kwam ie tamelijk dichtbij. Daarna zijn we langs het einde van een gletser geweest - dit is gewoon een ijsbergfabriek en vooruit naar nog een eilandtje (Lagoon heet het) en daar is er een hutje en konden we een kopje koffie pakken. Trouwens is veel voedsel in Antarctica buiten de 'gebruik door' datum (slecht Nederlands dit, maar hopelijk toch te begrijpen). Al heb ik chocolade van 2001 gegeten, en bij Lagoon koffie van de 20e eeuw gedronken gezien de slechte smaak! En daarna keerden we terug!

Mooie bootocht dus. Ijsbergen gezien, penguinen genoten van en bevestigd dat zeehonde stinkende beesten en niet aardig zijn!!

Blauwe ijsbergen!Oilefant Zeehond!Een grote ballon!

maandag 31 januari
De nacht van zondag op maandag sneeuwde het, maar niet zo geel veel. Vanochtend mocht ik een weerballon lanceren. Dit was de hoogtepunt van mij dag dus nu ga je het verhaal erover horen! Een weerballon is een met helium gevulde ballon die draagt een doosje met meteorologische instrumenten. Dit doosje heet een radiosonde. De gegevens zijn op een computer ontvangen en kunnen voor allelei meteorologische dingen gebruikt worden. Van deze gegevens kan men een driedimensionale profiel van de sfeer maken en deze profiel kan meteorologen met hun weersverwachtingen helpen want dan kunnen meteorologen zien waar wolken zijn en kunnen ontstaan. Ook zijn de gegevens in computer models overgenomen om meteorologen te ondersteun. En natuurlijk heeft onderzoekers ook belangstelling in die gegevens. Verspreid door het wereld zij een aantaal van die ballons iedere dag op het gelijk moment gelanceerd.

Voordat een ballon gelanceerd kan worden is er voorbereiding. Onder andere moest ik kijken of alle instrumenten het goed deed en dat de baterij niet leeg was (anders kan niets uitgezonden worden) en verder moest ik kijken of de ontvangstcomputer aan was. Daarna was de ballon met helium gevuld - de helium kwam van de cilinder te snel uit dus kon ik geen 'slokje' nemen om mijn stem tijdelijk te veranderen. Als de ballon goed gevuld wass moest ik het goed vasthouden (anders was het weggedreven!) en met een stevige platte knoop afsluiten. Daarna moest ik de instrumenten ombinden en naar buiten kan en pas dan kon ik de ballon los laten. Pas om 25km boven de aarde verloor ik contact met de ballon!

En dan de rest van de dag was niets bijzonders.

Dan Suri, 31 januari 2005. Hier klikken om naar mijn home pagina te gaan mij en  klikken om mij te mailen.