Dan's Antarctische Dagboek - Week Vier

zondag 23 januari
Opmerkzame bezoekers aan deze site zou wel opmerken dat ik deze week vals gespeeld heb want het dagboek begint op een zondag en niet op een maandag. Eigenlijk zijn er een aantaal goede redenen ervoor. Ten eerste is dit voor estetische redenen want met het vals spelen kan ik fotos door het dagboek verspreiden. Verder is het zo dat als gevolg van mijn functie hier ik ben verplicht om zo goed als iedere dag 'thuis' in Rothera te blijven; iedere dag zijn weersverwachtingen nodig dus moet ik iedere dag werken en kan ik niet zo maar weg naar het openbaar. Dus vrees ik dat gedeelten van het dagboek een beetje 'routine' zou zijn. Dus is het niet handig als spannende dingen 2 keer in een week voorkomen! En vandaag kwam iets spannend voor want ik mocht mee met 2 piloten naar een andere plek van Antarctica. Gewoon een dagje weg dus!

Helaas voelde ik me zondagochtend niet 100% fris. Ik was moe en het zou kunnen zijn dat ik een klein beetje last van een kater had. Dus toen ik wakker werd en naar werk ging (eigenlijk ging ik eerst naar werk en pas later werd ik wakker) dacht ik dat na het maken van de weersverwachtingen ik terug naar mijn hut voor een paar flink dutjes kon. The best laid plans of mice and men (volgens de Britse uitdrukking).....

Ik maakte mijn weersverwachting, gaf een briefing voor de piloten (en andere geïnteresseerden) en toen kreeg ik te horen dat ik mijn dikke jassen moest pakken want ik naar Sky Blu moest, en daar was het -20C!

Sky Blu is niets meer dan een bemande vliegtuig bijtankendepot ergens in de 'middle of nowhere'. Het ligt op 75 Zuid, 71 West rond 800km van Rothera (rond 2.5 uren per vliegtuig). De British Antarctic Survey (de Britse organisatie voor Britse werkzaamheden enz. in Antarctica) heeft een aantaal van zulke vliegtuig bijtankendepots nodig. Ze zijn door de Antarctische Schiereiland verspreid. De meerendeel zijn onbemand, maar 2 - Sky Blu en Fossil Bluff (waar ik tijdens week 3 bezocht heb) zijn de grotse en de belangrijkste en dus zijn ze bemand. Kijk naar de onderstaande kaart om te zien waar die 2 plekken ten opzichte van Rothera zijn (kaart is van de British Antarctic Survey website gejat). En omdat die 2 plekken bemand zijn zijn er meteorologische instrumenten aanwezig en moet de bemanning regelmatig weerwaarnemingen doorgeven. Ik ook moet ik weersverwachtingen ervoor maken. Mijn begeleiders hier dachten dat als ik die 2 plaatsen bezocht had kon ik beter weersverwachtingen maken. Jammer dat mijn echte werkgever niet hetzelfde dacht toen in weersverwachtingen voor de tennis in Wimbledon enz. moet maken!!!!

Op zich is er niet veel in Sky Blu te zien. 98% van Antarctica is wit. En de meerendeel ervan is plat. Bij voorbeeld, de Antarctische hoogvlakte is plat en wit. Wel hoog, maar de helling is zo subtiel dat het lijkt plat. De Zuidpool is plat, wit en is er niets te zien. Je kan beter naar Lelystad of Windschoten gaan - daar is er ook niets te zien maar is het veel minder koud en goedkoper om er naartoe te gaan!!! Stukken Antarctica dichtbij de kust zijn veel interessanter want dan heb je bergen, ijsoppervlaktes enz. Landinwaarts zie je af en toe kleine piekjes (zogenoemd Nunataks). Sky Blu is er een, en is door de British Antarctic Survey als bijtankendepot gebruikt zodat mensen die diep in Antarctica moeten gaan en route bij kunnen tanken.

Sky Blu ligt ruim 1800m hoog. Hier is er niet veel. Een paar piekjes and verder maar een witte sneeuw- en ijsdek. Maar, de sneeuw-en ijsdek is plat met weinig crevassen en verder is het winderig. En in Antarctica dit betekent dat het een ideale plek voor een landingsbaan is! Dit komt omdat de wind losliggende sneeuw weg kan waaien en dan heb je een ijsdek dat perfect is voor een Elfnunataktocht is....zo'n ijs lijkt fantastische schaats ijs en omdat het alleen maat vriest in Sky Blu zou je nooit hoeven te klunen!! Evert van Benthem zou in hemel zijn! Pardon, ik maak een zijsprong.....dus de wind in Sky Blu houdt in principe de grond vrij van losse sneeuw en dan heb je een blauw gekleurde ijsdek waar vliegtuigen met zowel skis als wiels kunnen landen. Ja, gewone vliegtuigen kunnen op een ijslandingsbaan landen. Dit lijkt me eng, maar het is echt te doen! En dit is erg voordeelig voor de British Antarctic survey want ze hebben 5 vliegtuigen. 4 kleintjes (Twin Otters) en 1 grote (Dash 7). In de Dash 7 passen meer brandstof vatten dan in de Twin Otters dus is het beter om met de Dash 7 naar Sky Blu te gaan. En daar heb je het....Sky Blu is een bemande vliegtuig bijtankendepot omdat vliegtuigen me wiels hier kunnen landen.

En de reden waarom Sky Blu bemand is is dat als een vliegtuig gaat landen is het veel makkelijker als je al zeker weet wat voor hoogte de eventuele wolken zijn en wat de zicht is. In Antarctica spelen door de sneeuwdek 2 andere variabels een rol - horizontale afbakening en oppervlakte contrast. Oppervlakte contrast is eigenlijk hoe makkelijk je schaduwen en crevassen op een sneeuwdek kan zijn (hoe zonniger het is hoe makkelijker het is). Horizontale afbakening is hoe makkelijk het is om de horizon te zien - je kan je goed voorstellen dat als het bewolkt is zou, op een gegeven punt op afstand, de sneeuwdek en bewolkte lucht samenmergen en dus is moelijk te zien waar de sneeuwdek begint. Kennelijk is dit ook makkelijk als de zon schijnt, en ook makkelijker als dingen zoals een nunatak of zee aanwezig zijn om de landschaap wat extra kleur te geven. Dus als mensen op een bijtankendepot aanwezig zijn kunnen ze waarnemingen aan piloten geven en ook zichtbare seintjes geven zodat piloten makkelijker kunnen landen als het weer slecht is. En dus is de kans veel minder dat een piloot door weersomstadigheden om moet draaien en naar huis gaan zonder afronding van zijn missie. Vrijwel dagelijks zijn er vluchten naar Fossil Bluff en Sky Blu om brandstofvatten af te leveren zodat vliegtuigen die onderzoekers in de veld ondersteunen en route bij kunnen tanken.

Oja, nog een voordeel van een bemande bijtankendepot is dat als het voor 3 weken niet waait kunnen die aanwezige mensen de landingsbaan schoon van losse sneeuw maken. De landingsbaan is 800m x 100m. Arme mensen om zo'n stuk ijs schoon te moeten maken!

Maar goed, na de briefing ging ik jassen en handschonen halen en twee en een half uren later stond ik buiten onder een zonnige lucht met een temperatuur van -19C. Omdat het zonnig was voelde ik me helemaal niet koud (ook had ik een dikke jas aan en dat zou ook en rol kunnen spelen!), maar binnen een paar minuten werd mijn handen erg koud. Omdat het zonnig was zag alles fantastische uit. En omdat er in Antarctica geen luchtvervuiling is is het zicht vaak ongelooflijk goed en dus zijn afstanden moelijk te bepalen als je gewend ben om slechtere zicht van b.v. nordwest Europa. Bij Sky Blu kon ik bergen op 50km afstand zien!! Na 15 minuten waren mijn collegas klaar met het uitlanden van brandstofvatten en gingen wij weg.

Oja, ik mocht niet vliegen. Dit was een opluchting (zie week 3!!).

Sky Blu Nunatak - de sneeuwdek is rond 1800m hoog en de nunatak nog 400m of zo hoger!De Dash 7 vlietuig op een ijzige landingsbaanwaar Rothera, Sky Blu en Fossil Bluff zijn ten opzichte van elkaar

maandag 24 januari
Vandaag heeft het gesneeuwd. Niet veel, alleen maar lichte sneeuw, dus raakte Rothera niet wit, maar het was wel maar de 2e keer dat sneeuw hier gevallen is sinds ik hier aangekomen ben. Helaas was het onverwachte sneeuw en dus baalde ik als een stekker (en trouwens waarom is het 'balen als een stekker' - dit lijkt nergens op realiteit want stekkers zijn objecten en dus hebben geen emoties en dus kan niet balen. uitdrukkingen moet wel een beetje kunnen kloppen of niet - b.v. mosterd is onnuttig na de maaltijd, otters zweten enz.).

Inmiddels kwam een schip (de JCR) van de British Antarctic Survey langs. Dit schip komt hier een keer per jaar langs om voorraad, apparaturen enz. af te leveren. Sommige dingen kunnen hier per vliegtuig afgeleverd worden, maar grote en onbederfelijke voeding komt met dit schip. Dit schip had in december al geweest moeten zijn, maar toen was er te veel zeeijs en dus kon het niet. Sinds dien zijn zommige drank en voedsel lang op - b.v. voor rond 10 dagen is er geen pils meer en alleen maar donkere bier.

dinsdag 26 januari
Erg druk vandaag! Ten erste moest ik om 0330 opstaan want een paar Duitsers wilde 2 vliegtuigen van hun Antarctische basis naar Rothera vliegen (hier klikken om te kijken wat Duitsland in Antarctica doet. Als het hun voetbal weerspiegelt dan is het niets maar dan schwalbes maken ha ha!). Omdat het weer in de loop van de dag slechter zou worden moesten de Duitsers snel vertrekken. Helaas had ik de indruk dat het weer niet echt de beste voor hun was. Daarna was ik de rest van de nacht en de meerendeel van de ochtend met het weer bezig. Tussendoor moest ik helpen met het uitpakken van de net afgeleverd voorraad. Tegen het einde van de ochtend kwamen de twee Duitse vliegtuigen aan. Helaas een ervan had een 'hobbelige landing' en een 'deuk'. Gelukkig raakte niemand geblesseerd, maar de achter sluitstuk van de vliegtuig was gekromd en de fuselage hier en daar gekreukeld. Op een foto was dit helaas niet zo goed zichtbaar, maar die vliegtuig was goed kapot en kan niet meer vliegen. Gelukkig speelde het weer in principe geen rol (of ten minste het weer aan het doen was wat het volgens mijn verwachting mocht doen!!!!). Ogenschijnlijk was de ongeluk door een fout van de piloot veroorzaakt.

Bovendien had ik nog een paar Duitsers teleurgesteld (heeft te maken met mijn Nederlandse wortels vrees ik). Hier zitten er twee Duitse biologen die ergens naar de 'middle van no-where' moeten en daar zit niemand. Dit is een probleem want zoals ik eerder geschreven heb is het moelijk voor piloten om op een onbemande plek te landen. Als het helemaal onbewolkt is is het geen problem, maar als er maar een paar sluierwolken (of erger!) zijn dan kan de pilot niet zien waar de horizon is en ook kan hij geen details van de sneeuwdek (zoals crevassen) onderscheiden. Helaas waar die Duitsers naartoe moeten is het weer al een week niets met peren, en vandaag vertelde ik hun dat het de rest van deze week zo blijft. Hun gezichten waren komisch want de teleurstelling was erg duidelijk. I could hear their jaws hitting the floor (volgens de Britse uitdrukking). Ik voelde me bijna schuldig. Inmiddels hadden 'mijn piloten' ook en lange dag en was ik tot laat in de avond met hun bezig. Helaas ging het weer mis en begon het een beetje onverwacht hard te sneeuwen. De piloten waren met mijn niet blij (terecht ook eigenlijk) en moesten hier in tamelijk gevaarlijk omstadigheden (harde sneeuw, laaghangede wolken en slecht zicht) landen.

woensdag 26 januari
Het hele dag heeft het gesneeuwd. Met name in de ochtend sneeuwde het tamelijk hard en er viel ergens tussen 10 en 20cms sneeuw. Door het weer kon niemand weg vliegen. Wel kon de JCR weg. 's Ochtends sprak ik met de piloten en probeerde uit te leggen waar het weer misgegaan is en wat ik verkeerd deed. 's Avonds vierden we allemaal een Schotse viering (er zitten veel Schotten hier en die Schotten zijn vaak erg trotse mensen)....de feest van Burn's Night werd gevierd. Die Schotten namen Burn's Night erg serieus en dus kilten droegen. Een paat andere mensen droegen excentrieke kostumen en die mensen, had ik de indruk, kon niet wachten voor de gelegenheid om als een vrouw te gekleed worden!

donderdag 27 januari
De wekker was vanochtend iets te vroeg voor mijn gevoel. Vast wel had het niets met een fles wijn en een paar net aangekomen pilsjes te maken en meer te maken met de haggis en andere Schotse hapjes van donderdagavond. Dan had ik een drukke ochtend voor de boeg. De niet kapot Duitse vliegtuig moest weg en ook moest de Dash 7 naar de Falkland Eilanden om een aantaal mensen weg te brengen en een paar nieuwe mensen op te halen - meestal gaat de Dash naar de Falklands op de ene dag en de dag daarna keert het terug - een sneller rondraai kan niet omdat dan de piloten te veel in een dag zouden vliegen want de Falklands is op 5-6 uren afstand per vliegtuig. 's Middags deed ik een dutje en daarna ging ik skiën. Ik heb nooit eerder in mijn leven geskiëd. Bovendien als het over balanceren gaat ben ik helemaal geen held erin. Deze feiten moet je in de gaten houden als je doorlees.......

....ik ben met de snowcat bij de 'skibaan' (een helling hier ergens in de buurt) aangekomen en daarna deed ik mijn skies aan. En viel ik meteen om. Het schijt dat skis erg makkelijk over de sneeuwdek glijden. Het duurde eeuwen voordat ik de skis kon droegen en op het gelijk moment niet wegglijden (het heeft met het buigen van je knieen naar binnen). Daarna ging ik na beneden en toen besefte ik dat ik zowel niet kon draaien als niet kon stoppen. Tja, dan is maar een eindbestemming en binnen no time zat ik weer op mijn reet. En dan kon ik niet opstaan. Als je skis aan heb heb je veel minder flexibiliteit in je benen. Door dit, en een gebrek in bovenlijf strekte, kon ik met skis aan niet opstaan - dus iedere keer dat ik viel moest ik een ski uit doen. Na nog een paar pogingen om te 'skiën' stopte ik ermee. De meerendeel van de tijd zat ik om mijn dikke reet, een bewaardigheid dat ik wel al onder de knie had. Helaas had ik skiën helemaal niet onder de knie gekregen! Eigenlijk zat ik zo vaak op mijn kont dat de achterkant van mijn poloshirt bevroeren was. Skiën ziet er zo behoorlijk makkelijk uit het is ongelooflijk dat ik het niet kon! Ach ja, vast wel poog ik nog een keer....

vrijdag 28 januari
Moe vandaag. Gelukkig geen last van spierpijn van het 'skiën'. Maar, eigenlijk de enige lichaamsgedeelte dat wel last van het skiën zou hebben is mijn reet maar eerlijk gezegd op mijn reet zitten kan ik erg goed doen en heb ik oefening zat erin gehad! Er waren niet zoveel werkzaamheden vandaag omdat de meerendeel van de piloten in de Falklands zat of geblesseerd waren dus was het niet de drukste dag. Ik ging een stukje wandelen om een paar indrukwekkende ijsbergen te bewonderen. Hier zag ik ook van dichtbij een pinguïn. Leuk. Die pinguïnen zijn van mensen helemaal niet bang. 's Avonds ging ik training. Dit brengt wel spierpijn voort!

zaterdag 29 januari
In de ochtend was ik tamelijk druk met werk, en het werd best wel een succesvolledag wat de werkzaamheden betreffen want veel klusjes in gebieden waar het weer vaak slecht is waren uitgevoerd. Tegen het einde van de middag ging ik een stuk wandelen. Ik zag een paar zeehonden....ze waren erg goed gecamoufleerd en dus trapte ik bijn op een. Ik ben helemaal niet gek op die zeehonden hoor - ze lijken veel op grote, dikke naaktslakken! Eigenlijk was het wel erg rustig tijdens mijn wandeling - geen geluiden behalve nu en dan een klap als een stuk ijs weg van een ijsberg en in de zee viel en ook, natuurlijk, de geluiden van mijn voetstappen op de rotsachtig pad. Net voor dat ik terug was ontsnapte ik net van een 'poep incident' met een grote vogel (een skua) die erg gemeen eruit zag!

Dan Suri, 30 januari 2005. Hier klikken om naar mijn home pagina te gaan mij en  klikken om mij te mailen.