Dan's Antarctische Dagboek - Week Een

zaterdag 1 jan
Drukke ochtend want mijn koffers moesten ingepakt worden en was ik even paranoïde dat ik iets vergeten had. Daarna stond ik een tijdje te dubben over wat voor boeken mee te nemen. Halverweg de middag ging ik weg...een vriend (2 uren in de auto - bedankt Anton!!) bracht mij naar Brize Norton, een militaire vliegbasis ergens in de buurt van Oxford en kwam ik goed op tijd aan.

Die vliegtuig was vlak voor middernacht vertrokken en zou mij via Ascension Eiland (midden van de Atlantische Oceaan ergens in de buurt van de evenaar) naar de Falkland Eilanden brengen en daar had ik nog een vliegtuig moeten pakken om verder naar Antarctica te gaan. Op zowel Ascension Eiland als de Falklands zijn er Britse militaire basissen en daarom moest ik uit een militaire basis vertrekken - de meerendeel van de passagiers waren militaire mensen. De British Antarctic Survey hebben recht op een paar zitplaatsen voor hun eigen werkzaamheden.

zondag 2 jan
Het reisje naar de Falkland Eilanden duurde 18 uren. Halverweg moesten wij in Ascension Eiland (een Britse eiland dicht bij de evenaar) stoppen om bij te tanken. Verder was het een saaie reis want wij zijn over Europa en noord Afrika in de donker gevolgen. Wel opmerkelijk was hoe groot noord Afrika is en hoe weinig straatlantaren (en dus stroom en steden/dorpjes) er hier zijn. Onze vliegtuig was van een Portuguese maatschappij (Air Luxor) verhuurd en niet de meest luxe! Halverweg de middag kwamen wij op een militaire basis in de Falkland Eilanden aan en daarna waren we per bus na de hoofdstad, Stanley, vervoerd. Dit reisje duurde rond een uur en zagen wij een doorsnede van de Falkland Eilanden - veel veen en heide, een paar rotsachtige heuvels en weinig bomen - veel eilanden in het noorden en westen van Schotland zien er ongeveer hetzelfde uit. In Stanley gingen we inchecken, eten en daarna even op stap. De kroeg 'Victory' kan ik aanbevelen - hier hebben ze een brede selectie van goede Schotse whiskeys (malts dus, geen blends!) en goedkoop Cubanse sigaren!

typisch Falklands landschapuitzicht van Stanleyop stap!

maandag 3 jan
In principe zouden we vandaag naar Antarctica gaan maar 's ochtends vroeg bleek het dat het weer niets was en dus moesten wij een extra dag in Stanley blijven.  Dus ging ik een beetje rond kijken....Stanley is erg klein (hooguit 1000-1500 inwoners) dus duurde het rondkijken niet zo heel lang. Wel is er een museum met een aantaal dingen over het gescheidenis van deze eilanden - dingen dus over schaapboerderijen, hoe de Eilanden ontdekken waren en ook dingen over een korte oorlog met Argentinië in 1982. Trouwens wat over Stanley dat ik wel verrassend vond was dat alles zag er rijker dan verwacht uit - huizen waren meestal schoon een veel waren nieuw of tamelijk nieuw en ook waren er een hoop nieuwe jeeps - het lijkt alsof bijan ieredeen zo'mn nieuwe auto had! Er is een verklaring ervoor hoor - het schijnt dat Falkland Eilanderen rijker aan het worden zijn, en de geld komt door het verkoop van visvergunningen en het verkoop van dingen aan een toenemende aantaal cruise schepen die langs komen. 's Middags ging ik, en de andere mensen die ook voor Antarctica bestemd waren, naar een rustige inham, Gypsy Cove, waar zowel als een mijnenveld waren ook diverse dieren, zoals zeeleeuwen en pinguïnen te zien (zie onderstaande fotos).

's Avonds moest ik weer naar de kroeg en zijn de kroegen 'Globe' en 'Rose' aangebeveld!!

zeeleeuw!!Ahhh schattig!uitzicht van Stanley van Gypsy Cove

pilsje pakkennog een pilsje?

dinsdag 4 jan
's Ochtends vroeg bleek het weer gunstig om in de middag na Rothera, Antarctica te vertrekken. Voor mij vertrek ging ik weer een keer rond Stanley kijken, stuurde ik een paar postkaarten enz. In de supermarkt schijnt het dat er een 'Falkland Eilanden' whiskey is, maar ik vraag me af of dit gewoon afgekeurt Schotse whiskey is.

Net na de lunch zijn we vertrokken. En route was het bewolkt en dus was er maar weinig te zien tot de laatste minute - zo is meestal als je tussen de Falkland Eilanden en Antartica vliegt.  Voor het laatste stukje mocht ik in de cockpit zitten zodat ik een gevoel voor de ligging van de landingsbaan en basis kon krijgen. Mijn baas in Antarctica dacht dat dit zou helpen met het maken van weersverwachtingen! Op zich zou dit kunnen kloppen, maar eerlijk gezegd zijn we zo snel van 5000 meter naar de grond gedaald dat ik me meer op gewoon goed aankomen dan de topografie zat te concentreren!

Daarna is alles een beetje vervlakken, net zo als meestal gebeurd als je in een nieuw maar drukke plaats aankomt.....de volgende paar uren waren er een hoop rondleidingen, praatjes over waar alles is en belangrijke dingen zoals veiligheid en wat te doen mocht een brand ontstaan enz. Uiteindelijk zag ik mijn collega van de Met Office (het Britse KNMI dus) die ik zou aflossen en kon ik rustig twee pilsjes pakken. Letterlijk twee hoor, want behalve zaterdagavond is het verboden om meer dan 2 alcoholiste drankjes te hebben!!

onze vliegtuig naar Antarcticaaankomst in Rothera!

woensdag 5 jan
Van een dagboek gezichtspunt is er niet veel over vandaag te melden. 's Ochtends was ik bezig met me eigen met Rothera maken en moest ik naar meer praatjes over hoe het hier is. 's Middags ging ik naar mijn kantoor en maakte ik kennis met de 3 computers die ik zou voor het weer gebruiken. Een was een gewone pc, maar erbij had ik nog een pc voor hoge resoluitie sateliet beelden en de andere computer was een soort speciale werkstation voor meteorologen waarop ik een aantaal macros (klein programmetjes) creëerde om mijn werk makkelijker te maken.

donderdag 6 jan
De meerendeel van vandaag was ik op kantoor bezig. Een rustig dagje dus, maar voor mijn werkzaamheden wel productief. Erg saai voor mijn dagboek, maar ook hebben andere bekende dagboekschrijfsters, zoals Bridget Jones, zulke saaie dagen!!

vrijdag 7 jan
's Ochtends ging ik aan de slag (deze thema wordt de rest van dit dagboek dagelijks herhaald!!). 's Middags werd ik ook druk. Om de omgeving van Rothera te verkennen en als je weg naar andere plekken van Antarctic moet moet iedereen een soort cursus volgen waarbij je leert wat te doen als je in een crevasse valt en hoe je je kan redden als je buiten moet overnachten. Deze cursus houdt dus in een beetje camperen en dingen zoals bergklimmen en -dalen. Op zich ben ik niet zo'n buitenmens, maar deze cursus was zelfs nodig als je maar even een van de kleine heuveltjes die naast Rothera liggen wil klimmen, of als weg met een vliegtuig naar een andere British Antarctic Survey plek wil. Als deel van mijn werkzaamheden hier moet ik 1 of 2 keer met een vliegtuig weg dus moest ik deze cursus volgen.

Dus 's middags leerde ik alles over kamperen in Antarctica (veel truien meenemen, nooit geel gekleurd sneeuw smelten om koffie te zetten) en alles over die camping kookstellen enz. Ook moest ik abseilen (ik weet niet wat dit in Nederlands heet, maar het is een manier van het bergdalen). Dit vind ik eng. Ik moest een trap op en daarna met behulp van een touw en wat specialiste apparaturen naar beneden komen. Nou, ik ben geen held met hoogte en zeker geen held met touwen en benedenwaartse bewegingen dus was dit hartstikke leuk. Liever zou ik mijn hand vrijwilling in de mond van een hond stoppen. Daarna moest ik een touw klimmen met behulp van een apparatuur die dit 'makkelijker' maakt. Dit heet 'jumaring' en kon ik helemaal niet onder de knie krijgen o.a. omdat het klimmen zorgt dat de ik flink begon te slingeren, en ook omdat mijn gareel naar boven ging en 'tamelijk onbehaaglijk rond mijn reet werd' als je snap wat ik bedoel. Dus besloot ik dat mijn reet belangerijker dan jumaring was en stopte ik ermee!

Daarna ging ik (met een paar andere net aangekomen mensen) naar een van de bovengenoemde heuvels waar er een soort ski hutje is. Daarnaast moest wij tenten opslaan. Dit was niet zo heel moelijk (gelukkig) en de tenten waren verrassend knus en warm, hoewel eerlijk gezegd het was maar -2C met weinig wind. Als het -30C met een Beaufort of 8 was het een andere verhaal geweest en zou ik zeker niet in een tent willen slapen!

zaterdag 8 jan
Erg druk vandaag. 's Ochtends gingen wij door de sneeuw naar een bergkam om een beetje te klimmen. De sneeuwdek was erg diep en met iedere stap was ik tot mijn dijbeen gezonken. Erg vermoeiend! Dicht bij de bergkam waren er crevassen en dus waren wij per touw aan elkaar gebonden. Toch viel ik binnen een kleine crevasse maar gelukking kon ik uit worstelen mede omdat ik crampons droeg. Trouwens droeg ik ook de meest onbehaaglijke schoeiselen ooit - ze waren uit harde plastiek gemaat en dus kon ik mijn enkels niet bewegen dus met het lopen kwam er veel druk op mijn schenen - voor dagen daarna had ik geweldige blauwen plekken op mijn schenen!

Na het sjokken door de sneeuw en het klimmen van de bergkam hadden wij een mooie uitzicht gekregen. Daarna moesten we de tenten inpakken en naar en grotere crevasse gaan om erin te gaan en daar eruit te ontsnappen. De bedoeling was in de klimmen en daarna met 'jumaring' eruit te komen, of in mijn geval eruit te klauteren. Om erin te gaan moest ik me door een kleine hol uitknijpen en daarna naar beneden gaan. De bedoeling was om met kleine stappen te dalen, maar zo makkelijk was dit niet (voor een lafard zoals mij in eider geval!) want ik moest erg veel vertrouw in mijn crampons stoppen. Iedere crampon heeft twee 'nagels' die naar voren gaan dus zou ik naar de bodem van deze crevasse gaan met kleine stapjes waarbij mijn lichaamsgewicht ondergesteund was door 4 crampon 'nagels' die ik in de ijs moest trappen. Zoveel vertrouw had ik in die 'nagels' niet!!! Maar goed, uiteindelijk kwam ik aan, en het was wel de moeite waarde want binnen de crevasse was het een andere wereld - ijzig en erg blauw gekleurd met veel ijs stalagmiet en stalactieten. Een beetje surreal maar ook erg rustig. Daarna moest ik eruit. Ook niet kat in een bakkie! Met moeite en behulp van een tauw kon ik uitklauteren!

Daarna ging ik terug naar de basis en een warme douche. Hier zijn de meerendeel van mensen zondags vrij dus zijn er zaterdagavond geen stevige alcohol berpkingen en dus kon ik met behulp van wijn en bier mijn blauwe plekken genezen!!

de campingkan ik hier echt passen???binnen een crevasse

zondag 9 jan
Mijn eerste echte werkdag hier. Toen ik naar kantoor ging waren er nog een paar feestbeesten van zaterdagavond nog steeds aan het feesten. Mijn werkzaamheden ging OK en daarna deed ik niet veel, o.a. omdat ik moe was en eigenlijk was ik best wel vroeg naar bed geweest.

Dan Suri, 18 januari 2005. Hier klikken om naar mijn home pagina te gaan mij en  klikken om mij te mailen.